15 April 2008 11:11
Frank
Categorie: 
Een artiest die voor mij al jaren boven aan in m’n lijstje van favorieten staat is Danny Kaye. Een ras entertainer op het gebied van films en muziek. Zelfs zijn aanwezigheid in programma’s of concerten bracht bij veel mensen al op z’n minst een glimlach op het gezicht. Ik noem bijvoorbeeld zijn deelname aan de muppet show, die bij veel fans vast gelegd is op video. En natuurlijk zijn inzet en toegevoegde waarde voor Unicef zal door deze organisatie nooit vergeten worden.
Danny Kaye werd op 18 januari 1913 geboren in Brooklyn als David Daniel Kaminsky. En tot zijn overlijden op 3 maart 1987 is hij verantwoordelijk geweest voor veel lachende gezichten en genietende mensen. En ook blikken van verbazing als hij weer eens liet zien hoe veelzijdig hij was op gebied van muziek, typetjes en stemmen.
Wat de films van Danny Kaye betreft zijn mijn favorieten:
> The Inspector General
> Hans Christian Andersen
> The Court Jester
> The secret life of Walter Mitty
> White Christmas
En voor mij persoonlijk als uitschieter: The five pennies. Een prachtige film, met een lach en een traan. En een herkenning van muziek grootheden zoals Glenn Miller en Louis Armstrong. Voor wie van (oudere) muziekfilms houd zeker een aanrader, mits te vinden. 
Wat zijn muziek betreft noem ik enkele nummers uit mijn collectie:
- Bloop Bleep
- Tongue twister
- Life could not better be (uit: The Court Jester)
- Minnie the moocher (een prachtige vertolking van het nummer van Cab Calloway)
Voor wie Danny Kaye (nog) eens bezig wil zien, kan altijd kijken op youtube.com.
Daar zijn genoeg fragmenten te vinden om eens lekker acherover te genieten. En natuurlijk is er via wikipedia meer info te vinden over deze ras entertainer.
Voor mij blijft hij een topper!
Label(s):
film, Muziek 
121 x gelezen
Reacties via RSS 2.0
« Plantjes wateren ««»»
Aan jou… »
Heerlijk die oldies!
Ik vind het ook nog steeds heerlijk om een film met hem te zien. Het straald wat uit, en je wordt er id altijd weer vrolijk van..
Niet alleen een held op filmgebied, maar ook op het menselijke vlak. Het was een hele grote kindervriend en je hebt gelijk, unicef zal altijd aan hem verbonden zijn.
@Lies:
Inderdaad genieten ja.
@Redstar:
Bij een dipje luister ik naar enkele van zijn nummers. Gegarandeerd weer lachen.
@Me!:
Idd held en vooral mens!
Ben het helemaal met je eens. Maar heb wel een heel dringend advies: lees nooit zijn biografie! Want toen ik die had gelezen, kreeg ik een heel ander beeld van de persoon zelf. ‘In het echt’ was hij een totaal verschillend persoon. Op zich niet vreemd, Andre van Duin zit ook niet schuddebuikend op zijn eigen bank. Maar toch: het smetje heeft me nooit meer losgelaten en daar heb ik tot op de dag van vandaag spijt van.
Ik hem niet goed genoeg maar wat ik er van ken is het wel met een vrolijke twist.
Goh, ik herinner me zijn dood nog, dat is schrikken zeg, zo lang geleden alweer.
Ik zal zeker wel een paar films van Danny hebben gezien maar hoe ze dan heten. Het was absoluut een bijzondere man die altijd een glimlach op je gezicht toverde! Ik zal eens op zoek gaan naar The Five Pennies! Lijkt me wel wat!